Zespół cieśni nadgarstka

Jest to zbiór objawów związanych z uciskiem mechanicznym na nerw pośrodkowy kanału nadgarstka. Schorzenie związane jest z drętwieniem, mrowieniem lub bólem promieniującym do kciuka, palca wskazującego, aż do połowy palca serdecznego. Występowanie zespołu cieśni nadgarstka zwykle powiązane jest z innymi dolegliwościami i chorobami (cukrzyca, choroby reumatyczne), najczęściej jednak wynika z powtarzających się nawyków ruchowych mających źródło chociażby w wykonywanym zawodzie (operowanie myszką komputerową, gra na instrumentach, prace ręczne). Choroba dotyka blisko 5% populacji. Skutkować może zanikiem mięśni i trudnościami z utrzymaniem przedmiotów, a nawet zaciśnięciem dłoni w pięść.

Zespół rowka nerwu łokciowego

Jest to podrażnienie nerwu łokciowego w obrębie bruzdy nerwu. Schorzenie związane jest z uciskiem mechanicznym na nerw. Objawia się bólem łokcia podczas wykonywania ruchów oraz drętwieniem i mrowieniem odczuwalnym aż do palca serdecznego i małego dłoni. Wynikać może ze zmian zwyrodnieniowych, przeciążeniowych, reumatycznych lub też być następstwem bezpośredniego uderzenia. Jest to druga pod względem częstości występowania dolegliwość uciskowa kończyny górnej.

Leczenie zespołu cieśni nadgarstka i rowka nerwu łokciowego

Jeśli zaobserwujemy u siebie objawy charakterystyczne dla opisanych wyżej zespołów chorobowych, powinniśmy określić, czy mają one charakter stały, czy też przemijający. W sytuacji, w której dolegliwości nie ustępują, należy udać się na wizytę do lekarza specjalisty. W zależności od przypadku i stadium choroby, może on zaproponować różne formy leczenia. Tradycyjne leczenie zachowawcze polega na maksymalnym ograniczeniu lub w miarę możliwości wyeliminowaniu przyczyny stojącej za wystąpieniem dolegliwości. Ważną rolę odgrywa odpoczynek, ale także prawidłowo ukierunkowane, regularne ćwiczenia. Wykorzystywane są także specjalne ortezy. Leczenie takie często nie przynosi jednak spodziewanego rezultatu. W takim przypadku pozostaje wykonanie przez lekarza ortopedę zabiegu operacyjnego lub przeprowadzenie termolezji przez neurochirurga, która stanowi małoinwazyjną alternatywę.